08 Sesel – de jongeman en de boot

Nora ontmoet een jongeman, een lokale man zonder werk, zonder perspectief. Ze stelt voor dat hij toeristen naar afgelegen stranden zou brengen, dat hij vis zou vangen en koken, dat hij een activiteit waar hij iets mee kan verdienen zou opbouwen. Maar hij heeft geen geld, geen vertrouwen. Nora koopt hem een koelbox, alsof dat genoeg was. Het is niet genoeg, hij heeft geen enkel commercieel gevoel en zal uiteindelijk niets met de koelbox aanvangen. Toch brengt hij ons naar een strand, waar hij verse vis, die hij vangt, voor ons bakt, kokosnoten kraakt, alsof hij ons iets wil geven dat hij zelf niet heeft.

Toen Nora vertrokken was, bezocht ik hem in zijn sloppenwoning. Zijn familie. Armoede, maar ook trots. Een playstation, elektriciteit, vis die ze zelf vangen. Zijn vrouw werkt in Victoria, maar het dat is niet genoeg om een degelijk huis te kunnen bouwen. Ze leven, maar ze leven niet groot. Met zelf gevangen vis komen ze niet om van de honger. Ze lijken me niet ongelukkig, maar daar hebben we het nooit over gehad.