04 Sesel – het land van natuurlijke sculpturen

En nu zijn we hier. Op dit eiland. In een huis van Franse expats, mensen die Nora kent via Eric, een visser die maandenlang op de Indische Oceaan doorbrengt, op jacht naar zalm. Eric en Nora—daar is iets, maar wat precies? Zij lijkt het niet te willen. Ik ken hem amper, maar voel de spanning tussen hen, als een storm die nog niet is losgebarsten. Voor Nora ben ik misschien de afleiding na een maand met Eric. Maar dit is niet de rol die ik wil invullen.

Het huis dat Nora mag gebruiken was kaal en onpersoonlijk, alsof het alleen maar dient als een tijdelijke schuilplaats. De muren zijn blanke doeken, de meubels schaars en functioneel, alsof elk overbodig voorwerp is weggenomen. In de keuken flikkert het kille, witte tl-licht, een schril contrast met de warme avonden buiten. Het lijkt me dat Franse expats die hier woonden, het huis hebben verlaten alsof ze wisten dat ze slechts gasten waren, tijdelijk neergestreken voordat ze terugkeerden naar Parijs en hun echte leven.